10η Συνάντηση!

Ανακοίνωση:

H 10η συνάντηση για το βιβλίο του Εργαστηριού 

θα γίνει την Παρασκευή 3 Ιουνίου στις 20.00, 

στο σπίτι της Βάνιας Ηλιάδη στην Βούλα.

Μια από τις πρώτες μου εκθέσεις στο Γυμνάσιο

Απαντώ στον Λευτέρη με μια από τις πρώτες μου εκθέσεις στο Γυμνάσιο.

Θέμα: "Μια ώρα χωρίς μάθημα."

Κανονικά θα είχαμε Ιστορία. Μάλιστα θα γράφαμε* διαγώνισμα. Ήμουν σίγουρη ότι θα έγραφα άσκημα, γιατί ήμουν ταραγμένη. Ανεβήκαμε όλοι στην τάξη και περιμέναμε. Τα παιδιά από μια άλλη τάξη, παίζανε μπάσκετ κάτω στην αυλή και τα μισά παιδιά από εμάς παρακολουθούσαν τον αγώνα. Οι υπόλοιποι ξαναδιαβάζανε το μάθημα. Εγώ ήμουν έξω στον διάδρομο και περίμενα με αγωνία. Ήθελα να διαβάσω Ιστορία αλλά ήξερα πως δεν θα κατάφερνα να μάθω τίποτα. Αυτοί που έβλεπαν τον αγώνα φώναζαν σε κάθε καλή προσπάθεια. Δηλαδή προσπαθούσαν να μην φωνάξουν,  γιατί από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιζόταν η καθηγήτρια. Μερικοί έκαναν πλάκες πως έρχεται, όλοι τρέχαμε μέσα και καθόμασταν ήσυχοι σαν πουλάκια, αλλά όταν καταλαβαίναμε ότι μας έκαναν πλάκα, τα κυνηγάγαμε να τους δώσουμε φάπα. Είχε περάσει σχεδόν η μισή ώρα, ο επόπτης είχε έρθει πολλές  φορές για να μας μαλώσει (φυσικά εμείς δεν  διορθωνόμαστε). Τελικά ενώ είχαν μείνει λίγα λεπτά μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι, ο κύριος Γυμνασιάρχης ήρθε για να μας  αναγγείλει το  χαρμόσυνο νέο. Μόλις τελείωσε αυτά που έλεγε ο κ. Γυμνασιάρχης, το κουδούνι χτύπησε κι εμείς γεμάτοι χαρά που χάσαμε το περιβόητο διαγώνισμα, τρέξαμε στην αυλή. Εγώ ήμουν περισσότερο χαρούμενη απ' όλους. Εκείνη την ημέρα δεν είχα διαβάσει.

Σχόλια καθηγήτριας: Προσοχή στην έκφραση και να αποφεύγεις λέξεις όπως "φάπα" κ.α. Η ανάπτυξη δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.


* Μου το είχε διαγράψει και είχε γράψει από πάνω "και περιμέναμε". Οι λοιπές υπογραμμισμένες λέξεις ήταν μάλλον αυτές που έπρεπε να αποφεύγω, όπως και η πρόταση που διέγραψε εντελώς.

Ελισώ

Πρώτη Έκθεση στο Γυμνάσιο

Σας στέλνω την πρώτη έκθεση που έγραψα στο Γυμνάσιο.

Έκθεση 1^η 13-10-1983

Εντυπώσεις από τον πρώτο μήνα στο γυμνάσιο

Όταν μπήκα στο προαύλιο του σχολείου για πρώτη φορά, ένιωσα πολύ μικρός, γιατί είδα μεγαλύτερα παιδιά.

Στις 2.15 περίπου χτύπησε το κουδούνι κι εγώ πήγα να βρω τη σειρά, αλλά δεν κατάφερα να βρω που είναι.

Έτσι πήγα και κάθισα πίσω –πίσω, ξαφνικά με πλησίασε ένα παιδί και με ρώτησε: «που είναι η σειρά της πρώτης γυμνασίου», και εγώ του απάντησα ότι δεν ξέρω αλλά θα ήθελα να μάθω. Όταν βρήκαμε που έπρεπε να καθίσουμε περιμέναμε να τελειώσει η δοξολογία. Αφού τέλειωσε, γυρίσαμε σπίτια μας και έτσι άρχισε η καθημερινή ρουτίνα.

Τις πρώτες μέρες γνωριζόμαστε με τους καθηγητές, μετά όμως άρχισαν να μας δίνουν τα βιβλία και να αρχίζουν τα μαθήματα.

Μια Παρασκευή μπήκε μέσα στην τάξη μας ο γυμνασιάρχης και μας είπε: «την Δευτέρα θα μεταφερθούμε σε άλλο σχολείο γιατί δεν μας φτάνουν οι αίθουσες (μόνο η Α’ γυμνασίου)» και μετά μας εξήγησε πως θα πάμε.

Έτσι την Δευτέρα πήγαμε όλα τα παιδιά στο καινούργιο μας σχολείο (δημοτικό όπως διαπιστώσαμε).

Ήμασταν οι μεγαλύτεροι και έπρεπε να προσέχουμε τα παιδιά του δημοτικού και να μην ανακατευόμαστε στους καβγάδες τους γιατί αν χτύπαγε ένα παιδί θα ρίχνανε τα βάρη σε μας.

Έτσι αρχίσαμε να πηγαίνουμε καθημερινά στο καινούργιο σχολείο, (ήταν πολύ ωραίο με μεγάλες αίθουσες).

Αυτά από τον πρώτο μήνα στην Α’ Γυμνασίου.

Σχόλια καθηγητή

Η έκθεση δεν είναι ολοκληρωμένη. Μιλάς κυρίως για την πρώτη – δεύτερη μέρα. Εντυπώσεις από το καινούργιο περιβάλλον (συμμαθητές, καθηγητές, βιβλία, μαθήματα) δε φαίνονται πουθενά.